55 woorden (1)

55

Buitenaards bezoek

Een vliegende schotel landt met donderend geraas.
Zkratarkz stapt uit en beveelt een argeloze voorbijganger: “Breng mij naar uw leider!”
Verwarring alom, maar niet lang daarna is vervoer naar het Witte Huis geregeld. De gewaarschuwde president heeft zich verstopt.
Zkratarkz zucht. “Kom onder dat bureau vandaan, Donnie. Tijd om naar huis te gaan.”


Ongeval

Collega’s snelden toe op het ijselijk gekrijs van de leerling-elektricien.
Ze vonden zijn smeulende leermeester aan een trafo vast gelast.
Op de uitvaart omhelsde de weduwe hem hevig ontdaan en vroeg: “Wat waren zijn laatste woorden, lieverd?”
Een korte, nerveuze stilte viel.
“Weet je zeker dat je de spanning er af hebt gehaald?”


Verstrooid

Hij trekt de voordeur dicht, zoekt naar autosleutels en sleutelbos en denkt: “Andersom was handiger geweest.”
De reservesleutel ligt bij zijn zus, acht kilometer verderop. Zij is onbereikbaar, want zijn smartphone ligt nog op het nachtkastje.

Met een lange wandeling in het vooruitzicht, werpt hij een gelaten blik op de sloffen aan zijn voeten.


Zoekend

Hun lichamen zijn verstrengeld, hun geesten kortstondig verbonden in postcoïtale melancholie.
Ze opent haar ogen en zoekt die van hem. Ze vindt ze gericht op het plafond en op zijn verleden.
Ze kent die blik, maar begrijpt hem niet.

“Waar ben je?” vraagt ze.
“Hier, mijn lief.”
“Ik kan je niet vinden,” fluistert ze.

home menu chevron_right chevron_left